top of page

ԿՅԱՆՔ ԵՎ ԳՈՐԾ

Հովհաննես
(Վանիկ)
Շարամբեյան 

1926  օգոստոսի 17, Երևան - 1986 մայիսի 11, Երևան

Նկարիչ, հասարակական գործիչ, ժողովրդական արվեստի նվիրյալ

Հովհաննես (Վանիկ) Շարամբեյան · 1926—1986

ԱՐՎԵՍՏԱԳԵՏ · ՀԱՍԱՐԱԿԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՉ · ՀԱՎԱՔՈՐԴ

Կյանք, որը

դարձավ գործ

Հովհաննես (Վանիկ) Շարամբեյանը ծնվել է 1926 թվականի օգոստոսի 17-ին, Երևանում։ Նրա կյանքի ճանապարհը միավորեց գեղանկարչությունը, Դիլիջանի մշակութային կյանքը և հայկական ժողովրդական արվեստի պահպանության գործը։

 

Նա նախ և առաջ նկարիչ էր, սակայն իր ժամանակի մեծ մասը նվիրեց մարդկանց, վարպետների և մշակութային հիշողության շուրջ համայնք ստեղծելուն։

ԺԱՄԱՆԱԿԱԳՐՈւԹՅՈՒՆ

Կենսագրական

ուրվագիծ

1941-1945

Սովորել է Երևանի Գեղարդ տեխնիկումի գեղանկարչության բաժնում

1945-1951

Սովորել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում

1946-1948

Աշխատել է Դիլիջանի Հ. Հակոբյանի անվան ժողովրդական թատրոնում՝ որպես գլխավոր նկարիչ

1947

Դիլիջանի Ղ. Աղայանի անվան գրադարանին կից բացել է գեղարվեստական ստուդիա և 25 տարի ղեկավարել այն։ Այդ տարիներին առողջական խնդիրների պատճառով հաստատվել է Դիլիջանում

1953

Առաջին անգամ մասնակցել է հանրապետական ցուցահանդեսի՝ ներկայացնելով «Կոմիտաս» (1946) և «Մեխակներ» (1953) աշխատանքները

1954

Մասնակցել է Դիլիջանի քաղաքային ցուցահանդեսին՝ նվիրված Հոկտեմբերյան տոներին

1954

Մասնակցություն Մաքսիմ Գորկուն նվիրված ցուցահանդես-մրցույթին՝ Գորկի քաղաքում

1956

Ընդունվել է ՀԽՍՀ նկարիչների շարքերը։ Նույն թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ գեղարվեստի ֆոնդի դեկորատիվ-կիրառական արվեստի գեղարվեստական խորհրդի նախագահ

1956

Մասնակցություն Հայ մշակույթի տասնօրյակին, Մոսկվա

1956

Մասնակցություն Երիտասարդական ցուցահանդեսին, Թբիլիսի

1957

Մասնակցություն հանրապետական փառատոնին, Երևան

1958

Մասնակցություն հանրապետական ցուցահանդեսին, Երևան

1958

Մասնակցություն հանրապետական ցուցահանդեսին՝ նվիրված ՀԱՄԼԿԵՄ 40-ամյակին

1958

Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Դիլիջանի երկրագիտական թանգարանի գեղարվեստի բաժնի հիմնադրմանը և նպաստել կերպարվեստի ֆոնդի հարստացմանը

1959

Մասնակցություն Անդրկովկասի նկարիչների ցուցահանդեսին, Բաքու

1960

Հովհաննես Շարամբեյանի առաջին անհատական ցուցահանդեսը, Դիլիջան

1960

Նշանակվել է Դիլիջանի գլխավոր նկարիչ

1960

Ցուցահանդեսների է մասնակցել Բուլղարիայում, Լեհաստանում, Իրանում

1961

Կազմակերպել է հայ նկարիչների ցուցահանդես՝ նվիրված Հայաստանի առաջին առողջարանի 40-ամյակին

1966

Անհատական ցուցահանդես Դիլիջանում, Իջևանում, Շամշադինում

1966

Դիլիջանի թատրոնում ձևավորել է «Սիրտը կանչում է» ներկայացումը

1966-1967

Անհատակ ցուցահանդեսներ Դիլիջանում, Շամշադինում, Իջևանում, Էջմիածնում

1966-1967

Դիլիջանի համալսարանի մշակույթի ամբիոնի վարիչ

1967

Ընտրվել է ՀՆՄ վարչության խորհրդի անդամ

1967

ՀԽՍՀ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով նրան շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչի կոչում

1969-1973

Եղել է Հայաստանի նկարիչների միության վարչության նախագահի տեղակալ

1970

Դիլիջանի նկարչական ստուդիան Շարամբեյանը վերակազմավորել է՝ դարձնելով գեղարվեստի դպրոց

1970

ԽՍՀՄ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով պարգևատրվել է «Աշխատանքային արիության համար» մեդալով

1970-1986

Ակտիվ ցուցահանդեսային գործունեություն է ծավալել Հայաստանում և արտերկրում՝ Իտալիայում, Գերմանիայում, Հոլանդիայում, Պորտուգալիայում, Բելգիայում և Լյուքսեմբուրգում

1973

Ընտրվել է Հայաստանի ժողովրդական արվեստի տան կիրառական արվեստի սեկցիայի նախագահ և պարգևատրվել «Բարեկամության գործի մեջ ներդրման համար» պատվո նշանով

1973

Ռոտերդամում կազմակերպել է ժողովրդական արվեստի ցուցահանդես

1975

Մասնակցել է Բոլոնիայում անցկացվող Սովետական մշակույթի օրերին

1977

Հովհաննես Շարամբեյանի նախաձեռնությամբ ստեղծվել է Երևանի փայտարվեստի սրահը, որի ցուցանմուշների զգալի մասը նկարչի նվերն էր՝ իր անձնական հավաքածուից

1978

Հիմնադրել և ղեկավարել է Հայաստանի ժողովրդական արվեստների թանգարանը

1978

Պորտուգալիայում ԽՍՀՄ մշակույթի օրերի շրջանակում Սետուբալ, Պորտո, Լիսաբոն քաղաքներում կազմակերպել է ժողովրդական վարպետների աշխատանքների ցուցահանդեսներ

1979

Նրա ղեկավարությամբ հիմնադրվել է Դիլիջանի ժողովրդական արվեստի թանգարանը

1980

Պարգևատրվել է «Ի նպաստ բարեկամության» պատվո շքանշանով

1983

«Անուշ» հեռուստատեսային ֆիլմ-օպերայի պրեմիերան. բեմադրող նկարիչ՝ Հ. Շարամբեյան, ռեժիսոր՝ Մ. Վարժապետյան

1983

Հայաստանի Հեռուստառադիոպետկոմի՝ ժողովրդական արվեստին նվիրված «Բյուրակն» հաղորդաշարի խմբագրության գլխավոր խորհրդատուն

1984

ՀՍՍՀ Գերագույն Սովետի նախագահության հրամանագրով նրան շնորհվել է Հայկական ՍՍՀ արվեստի վաստակավոր գործչի պատվավոր կոչումը

1989

Հովհաննես Շարամբեյանի անունով են կոչվել Դիլիջանի գեղարվեստի դպրոցը և փողոցը

ԴԻԼԻՋԱՆ · ԵՐԿՐՈՐԴ ԾՆՆԴԱՎԱՅՐ

Քաղաք, որն
ապրեց նրա

սրտում

Դիլիջանը Շարամբեյանի համար միայն առողջանալու վայր չէր։ Այն դարձավ նրա բնանկարների, էսքիզների, կրթական նախաձեռնությունների և երկարատև մշակութային աշխատանքի միջավայրը

Հավաքել,

պահպանել,

փոխանցել

ԺՈՂՈՎՐԴԱԿԱՆ ԱՐՎԵՍՏԻ ՊԱՀՊԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

Շարամբեյանը ժողովրդի արվեստը համարում էր մշակութային հիշողության կենդանի լեզու։ Նա հավաքում էր հին նմուշներ, համախմբում գործող վարպետների, օգնում էր վերածնել մարող արհեստները և ստեղծում դրանց ներկայացման նոր հարթակներ։

 

Դիլիջանի ժողովրդական արվեստի թանգարանը և Երևանի ժողովրդական արվեստի պետական թանգարանը դարձան այդ երկարատև աշխատանքի տեսանելի արդյունքներից

ՇԱՐՈՒՆԱԿՎՈՂ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆ

Արվեստը հիշողություն է,
երբ նրան 
պահում են

Նկարչի գործերը, ստեղծած կրթական ու թանգարանային օջախները և հայ ժողովրդական արվեստի հանդեպ նրա հոգատար վերաբերմունքը շարունակում են խոսել նոր սերունդների հետ

bottom of page